Ocena jakości życia dokonywana przez osoby dotknięte chorobami somatycznymi jak również chorobami psychicznymi, w badaniach klinicznych koncentruje się zazwyczaj wokół badania czterech obszarów: sprawności ruchowej, stanu somatycznego, stanu psychicznego oraz obszaru społecznego (de Walden-Gałuszko, Majkowicz, 1994). Górecka i Czernikiewicz (2004) ustaliły, iż im większe jest nasilenie objawów pozytywnych, tym niższy poziom jakości życia osiągają pacjenci korelacja ujemna P = –0,350, dla p=0,00 między skalami QLS i BPRS1 ) oraz, że im większe nasilenie objawów negatywnych, tym niższy poziom jakości życia u badanych pacjentów (wysoka korelacja ujemna P = –0,838, dla p = 0,00 między wynikami skali BNS 2 a QLS). …





